Θ.Μέρμηγκας: «Η μεγάλη αγάπη για το τραγούδι βοηθά στην ερμηνεία»

Ο νέος , εμπειροτέχνης και εξαιρετικά ταλαντούχος μουσικός και τραγουδιστής Θοδωρής Μέρμηγκας μιλά στην Πεμπτουσία για την επαγγελματική του πορεία, την αγάπη του για το τραγούδι αλλά και τα μουσικά δρώμενα στη χώρα μας τα τελευταία χρόνια.

« Οι σπουδές μου είναι περιορισμένες με την έννοια ότι δεν έχω στα χέρια μου κάποιο δίπλωμα. Είμαι εμπειροτέχνης μουσικός και ό,τι έχω μάθει το έχω μάθει μέσα από την επαγγελματική μου πορεία τα τελευταία 17 χρόνια. Δεν σταματάω ποτέ να μαθαίνω κυρίως μέσα από τη συναναστροφή μου με εκλεκτούς μουσικούς παλαιότερους αλλά και πιο νέους στο χώρο. Όσον αφορά στην ερμηνεία και το τραγούδι, αυτό που με βοηθάει, σίγουρα δεν είναι η απαράμιλλη τεχνική μου, αλλά η μεγάλη μου αγάπη για το τραγούδι, η ειλικρίνεια και η ανάγκη μου να εκφραστώ μέσα από αυτό.»

Mουσική ξεκίνησε να μαθαίνει μόλις στα 11 του χρόνια όπου ερχόταν μια δασκάλα στο σπίτι για πιάνο. Την αμέσως επόμενη χρονιά μεταπήδησε στη λαϊκή κιθάρα με τον πρώτο του δάσκαλο και πολύ καλό φίλο έκτοτε, Νίκο Καραχάλιο. Το τραγούδι μπήκε εκείνη την περίοδο στη ζωή του αφού «παράλληλα με τα μαθήματα φτιάξαμε και μια μικρή ορχηστρούλα με κιθάρες και μπουζούκια, για να γίνεται πιο ευχάριστη η μελέτη. Σ’ αυτή την ορχήστρα λοιπόν μου έδωσαν και το ρόλο του τραγουδιστή.Από τότε και μέχρι σήμερα τραγουδώ με όλη μου την ψυχή, χωρίς υπερβολή. Λατρεύω τη μουσική και ιδιαίτερα το τραγούδι, τη συνύπαρξη δηλαδή της μελωδίας και του λόγου.»

Κορυφαία στιγμή στην καριέρα του θεωρεί την παράσταση που έδωσαν με την »Εστουδιαντίνα» στη Ν.Υόρκη στο Linkoln Theatre, με τραγούδια από τις χώρες τις Μεσογείου. «Ήταν μια μοναδική εμπειρία αλλά γενικά θεωρώ ότι έχω υπάρξει τυχερός γιατί μέσα στα χρόνια που ασχολούμαι με τη μουσική, βρέθηκα σε υπέροχα μέρη στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, έπαιξα ως μουσικός ή τραγούδησα με σπουδαίους καλλιτέχνες και έχω αποκομίσει μόνο κέρδος απ’ όλο αυτό. Παίρνω από κάθε συνεργάτη μου ό,τι έχει να μου δώσει.»

Στην ερώτηση για κάποιο αγαπημένο του τραγούδι δυσκολεύεται να απαντήσει. «Προσπαθώ να σκεφτώ και να ξεχωρίσω κάποιο τραγούδι μα είναι αδύνατο. Όμως, λόγω της ενασχόλησης και με την παραδοσιακή μουσική του τόπου μας, θα έλεγα πως με συγκινεί ιδιαίτερα η λαϊκή ποίηση όπως αυτή εκφράζεται μέσα από τη μουσική παράδοση κάθε γωνιάς της Ελλάδας.»

Πώς όμως ένας νέος μουσικός βλέπει τα μουσικά δρώμενα σήμερα στην Ελλάδα;» Νομίζω πως παρά τις δύσκολες στιγμές που περνάει ο χώρος της μουσικής τα πράγματα πάνε αρκετά καλά. Βλέπω με μεγάλο ενδιαφέρον νέους μουσικούς να παίζουν σε χώρους μικρούς και μεγάλους ενώ το διαδίκτυο δίνει στον καθένα τεράστια δύναμη για να ακουστεί η δουλειά του. Αν και πολλές φορές αναρωτιέμαι αν ήταν καλύτερα παλιότερα που υπήρχαν περιορισμοί ή τώρα με αυτή την απίστευτη ελευθερία, τελικά καταλήγω πως όλα γίνονται για καλό. Μέσα από το σωρό πάντα βγαίνει και κάτι που αξίζει πραγματικά. Τα αυτιά μας πρέπει να έχουμε ανοιχτά όλοι, ακροατές και μουσικοί για να ξεχωρίζουμε. Χρειάζεται υπομονή και όρεξη για δημιουργία. Αν κάτι αξίζει πραγματικά θα μείνει στον χρόνο και θα το πάρουν οι επόμενοι. Τα υπόλοιπα θα χαθούν γιατί δεν έχουν τη δύναμη να αντέξουν, όσο και να τα σπρώχνει το ίδιο το σύστημα πολλές φορές…»